En toen werd het echt serieus

Een verhaal van een van onze cliënten:

Na een echo en een telefoontje van de huisarts, zat ik de volgende ochtend vroeg in het ziekenhuis bij de maag-lever-darm-specialist. ‘Het zou ook kanker kunnen zijn’, maar voordat dat en de behandelmogelijkheden werden vastgesteld zouden nog veel onderzoeken en gesprekken volgen… En dan sta je weer alleen op de gang en gaat naar een leeg huis, wetende dat er nog veel meer aan komt.

Steun van mijn zus, familie, vrienden is er zeker! Ik ben 55, alleenstaand, heb een baan en gewend zelf zoveel mogelijk alles te regelen. Een groot deel van de mensen met wie ik omga werkt ook en/of heeft maatschappelijke activiteiten, een gezin en/of woont niet in de directe omgeving van Den Haag. Met het tempo waarin de afspraken zich elkaar opvolgden op meestal niet onderhandelbare tijdstippen, is beschikbaarheid om mee te gaan dan niet haalbaar.

Mijn oog viel op een advertentie van de Stichting Gezond Samenwerken (SGS) in het wijkkrantje. Diezelfde middag zat ik bij Jacqueline aan de tafel, maakten we kennis met elkaar en vertelde ik wat mijn behoefte was en vertelde zij wat de SGS zou kunnen bieden. We maakten gelijk twee afspraken om uit een onderzoek opgehaald te worden (ik mocht niet alleen naar huis) en voor een volgend gesprek met de arts. Het soms lange wachten, een meeluisterend oor tijdens het gesprek en na afloop kunnen napraten, delen van wat je gehoord hebt, is toch veel fijner met z’n tweeën en heeft me erg gesteund. Zeker ook de zorgvrijwilligster die later vaak met me meeging, ervaarde ik als zeer deskundig en betrokken. Ze had wijze woorden nadat je dingen hoort, die nauwelijks te bevatten zijn. En ook als er iets positiefs is, is dat fijn te kunnen delen. Je bouwt toch een band op en ook buiten de afspraken om is er blijk van meeleven en steun.

Voor bijvoorbeeld mijn zus, die ook met een paar belangrijke gesprekken mee ging (en steun op vele andere momenten geeft), is het een geruststelling te weten dat ik een beroep op de SGS kan doen.

Geef vooraf duidelijk je behoeften (en terugkoppeling nadien) aan, bijvoorbeeld dat je vooral een meeluisterend oor wilt en zelf actief het gesprek met de arts wilt voeren. Dat laatste kan voor ieder verschillend zijn en je kunt ook alsnog dichtklappen tijdens een gesprek.

Kortom: ik ben erg blij met de SGS, vind het een heel goed initiatief en in mijn geval een uitkomst! Dat draag ik ook uit en blijf ik doen!

Met veel dank aan Jacqueline en alle professionele zorgvrijwilligers die de SGS tot een waardevol succes maken.

Geef een reactie