Medische doofpot schering en inslag

Is het schaamte voor zorg die onvolmaakt bleek, doorgeslagen zelfbescherming of gewoon hooghartigheid? Feit is dat zorgzame ziekenhuizen op slag in emotieloze zoutpilaren veranderen bij medische blunders. Dan gaan de luiken dicht, roepen ziekenhuisjuristen het vijandbeeld af over de gedupeerde klagers en geldt de geheimhoudingscode.

In De Telegraaf van 14 mei 2016 schrijft René Steenhorst: Vervloekt heeft Radia Soury hen, de kinderarts en de arts-assistent. Beiden hadden een aandeel in de dood van haar zoontje Shakir (10). En allebei trokken ze zich terug in hun schulp toen ze eenmaal, ter verantwoording voor de tuchtrechter stonden.
“Tijdens de zitting ontkenden de artsen hun fouten glashard!” zegt Radia uit Eindhoven, door de herbeleving opnieuw geëmotioneerd. “Ze waren zogenaamd ‘op tijd’ geweest, maar ‘Shakir bleek niet te reden’, lógen ze. De arts kwam veel te laat de eerste hulp binnen, waar ik al drie kwartier met mijn doodzieke kind was. ‘De zorg was daar al gaande’, heette het. Maar in heel het ziekenhuis was in dat weekend geen specialist aanwezig. Uiteindelijk durfde de assistent niet te inturberen, dat had ze nog nooit gedaan bij kinderen. Ze wilde Shakirs stembanden niet beschadigen. Shakir is gestikt…”

De tiener stierf in augustus 2012, nadat een aanval van adem afsnijdende astma medisch verkeerd was behandeld in het Brabantse ziekenhuis. “De verpleegkundigen waren vol begrip en medeleven. Ze huilden toen wij huilden en omarmden ons en waren echt tot steun. Maar tijdens de rechtszaak herkenden wij daar niets meer van terug: hun gezicht stond hard, hun ogen op minzaam en ze ontweken onze blik, er was niets meer van het gedeelde verdriet van toen. Wij hadden het ziekenhuis aangeklaagd voor de dood van ons kind, de zorg bekritiseerd, en dát maakte ons tot tegenpartij”. De klacht tegen de behandelaars is uiteindelijk afgewezen door het Regionaal Tuchtcollege Eindhoven.

Elk jaar treedt in Nederland vermijdbare medische letselschade op bij naar schatting 40.000 personen, blijkt uit verschillende studies. Ruim 1900 mensen zouden aan de gevolgen hiervan overlijden. Maar er zijn ook onafhankelijke onderzoekers die over 17.000 tot 20.000 doden in Nederlandse ziekenhuizen spreken. Volgens de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) komt het jaarlijks zo’n 20 keer voor dat burgers calamiteiten melden die niet door het ziekenhuis zijn gemeld. Terwijl volle openheid zou moeten bestaan over gemaakte medische fouten, gaan ziekenhuizen (en artsen), vrijwel zonder uitzondering,  ‘uiterst verkrampt’ om met onvolkomenheden in hun zorg. Dat constateren zowel letselschade-expert Yme Drost uit Hengelo als de Amsterdamse medisch-gespecialiseerde advocaat mr. John Beer. Beiden hebben grote ervaring in het juridisch bijstaan van slachtoffers van medisch falen. “Verzwijgen, verhullen, een afwerende houding – het is nog altijd schering en inslag”, stellen zij. “Come on, het is 2016!” zegt Beer.

Lees het hele artikel Medische doofpot schering en inslag, door René Steenhorst, De Telegraaf, 14 mei 2016: www.pressreader.com

Geef een reactie